ks. Jan Włodarczyk proboszcz naszej parafii 1967-1987
Data publikacji: środa, 20-09-2023
Ks. prał. Jan Włodarczyk (1911-1998)
Dnia 28 listopada 1998 roku zmarł w międzyrzeckim szpitalu ks. Jan Włodarczyk.
Urodził się 20 maja 1911 r. we wsi Chochołów (powiat kutnowski) z ojca Andrzeja i matki Józefy z domu Sajak, rolników. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Chochołowie, a potem w Żychlinie. Później przeniósł się do szkoły handlowej w Żychlinie, do seminarium nauczycielskiego w Łowiczu i Kolegium Księży Misjonarzy w Zduńskiej Woli. W 1927 roku zapisał się do Gimnazjum i Liceum Biskupiego w Siedlcach, gdzie 10 czerwca 1931 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Tegoż roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Janowie Podlaskim, gdzie odbył studia filozoficzno-teologiczne otrzymując niższe i wyższe święcenia.
Dnia 20 czerwca 1937 roku przyjął kapłaństwo z rąk biskupa Henryka Przeździeckiego. Z dniem 1 lipca 1937 r. otrzymał nominację na wikariusza parafii Janów Podlaski, a 15.V11.1938 został przeniesiony na wikariat w Garwolinie. Jeszcze jako wikariusz janowski złożył prośbę do ordynariusza o pozwolenie na studia historyczne. Z dniem 1 października 1938 r. został zwolniony z wikariatu w Garwolinie i skierowany na studia w Rzymie (Wydział historii Kościoła na Uniwersytecie Gregoriańskim). Niespełna roczny pobyt w Wiecznym Mieście przerwała druga wojna światowa. Po wakacjach nie mógł wyjechać z Polski, a nawet objąć wyznaczonego mu 23 XI 1939 r. wikariatu w Staninie. Miejsce jego wakacyjnego pobytu — parafia Żychlin, została przyłączona do Rzeszy Niemieckiej i wyjazd z niej był utrudniony. Ks. Włodarczyk otrzymał trzyletni, potem przedłużony, urlop zdrowotno-wypoczynkowy i spędził okupację niemiecką w parafii Złaków i Żychlin (archidiecezja warszawska) będąc na utrzymaniu rodziców. Dnia 28 kwietnia 1945 roku władza diecezjalna siedlecka wezwała ks. Włodarczyka do powrotu do diecezji i 23 lipca 1945 r. mianowała wikariuszem parafii Ulan. Tu, po miesiącu, poprosił ks. Włodarczyk o pozwolenie na dojazdowe kontynuowanie studiów historycznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (Wydział Nauk Humanistycznych). Po ukończeniu studiów, 28 VI 1947 r. otrzymał dyplom magistra filozofii w zakresie historii.
Z dniem 1 września 1947 r. został zwolniony z wikariatu w Ulanie i mianowany prefektem szkół w Siedlcach. Uczył religii w Państwowym Gimnazjum i Liceum Pedagogicznym, w Liceum im. Królowej Jadwigi oraz w Liceum im. Bolesława Prusa, a historii i nauki o Polsce współczesnej w Gimnazjum i Liceum Biskupim w Siedlcach. Imponował uczniom swoją wiedzą przekazywaną w jasny, syntetyczny sposób, sprężystą postawą i otwartym sercem. Dlatego był lubiany i poważany.
Z dniem 1 lipca 1953 r. otrzymał ks. Włodarczyk nominację na administratora parafii Gródek z poleceniem dalszego pełnienia dotychczasowych obowiązków szkolnych w Siedlcach, a 29 XI 1954 r. na rektora Małego Seminarium Diecezjalnego, które powstało po likwidacji z przyczyn politycznych w 1951 r. Liceum Biskupiego w Siedlcach. Małe Seminarium realizowało program liceum ogólnokształcącego, ale z maturą bez praw państwowych, przygotowywało do studiów w Wyższym Seminarium Duchownym. Dnia 28 grudnia 1955 roku został ks. Włodarczyk mianowany profesorem Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach, gdzie wykładał historię Kościoła porównując przeszłość z teraźniejszością, dopuszczając dyskusje z alumnami, np. na temat zmian politycznych w Polsce po dojściu do władzy Władysława Gomułki w październiku 1956 roku. W wyniku tych zmian doprowadził ks. Włodarczyk w 1957 roku do matury z prawami państwowymi w Małym Seminarium, po czym szkoła ta została zamknięta przez biskupa podlaskiego Ignacego Świrskiego.
Dnia 14 maja 1959 roku złożył ks. Włodarczyk prośbę o zwolnienie ze stanowisk: administratora parafii Gródek, prefekta Liceum im. Bolesława Prusa i Królowej Jadwigi w Siedlcach oraz profesora historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym i przydzielenie mu placówki duszpasterskiej. Zgodnie z prośbą biskup siedlecki zwolnił go z tych obowiązków i z dniem 1 lipca 1959 roku mianował proboszczem parafii Maciejowice oraz dziekanem dekanatu łaskarzewskiego, a ponadto 27 IX 1963 delegatem do spraw wychowania i nauki Wyższego Seminarium Duchownego i 20 IV 1964 konsultorem prosynodalnym, zaś 25 X 1966 kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej Siedleckiej.
Z dniem 1 lipca 1967 r. został mianowany proboszczem parafii św. Mikołaja w Międzyrzecu Podlaskim i dziekanem dekanatu międzyrzeckiego. Jako proboszcz i dziekan cieszył się ks. Włodarczyk autorytetem wśród duchowieństwa i wiernych, był dobrym kaznodzieją, dbałym duszpasterzem, gościnnym gospodarzem szczególnie cieszył się z odwiedzin swoich uczniów, imponował nadal swoją postawą i podejściem do życia. Był także egzaminatorem prosynodalnym, wizytatorem parafii dziekańskich, członkiem Rady Kapłańskiej z wyboru i przewodniczącym Diecezjalnej Komisji do spraw rent i emerytur kapłanów diecezji siedleckiej.
Dnia 21 stycznia 1978 r. został zwolniony na własną prośbę z urzędu dziekana dekanatu międzyrzeckiego, 20 czerwca 1987 r. obchodził uroczyście 50-lecie kapłaństwa, a 25 sierpnia 1987 r., zgodnie z kanonem 538 § 3 Kodeksu Prawa Kanonicznego, został zwolniony z urzędu proboszcza parafii św. Mikołaja w Międzyrzecu Podlaskim i przeniesiony na emeryturę z zamieszkaniem na wikariacie tejże parafii w charakterze rezydenta.
W dowód uznania zasług 53-letniej pracy kapłańskiej otrzymał ks. Włodarczyk 6 stycznia 1991 r. godność prałata scholastyka Kapituły Katedralnej Siedleckiej, lecz 7 kwietnia 1992 r. — zgodnie z ustaleniami Konferencji Episkopatu Polski, ze względu na wiek został przeniesiony do grona kanoników honorowych tejże kapituły.
Jako emeryt spieszył z posługą kapłańską i długo zachował sprawność fizyczną i umysłową. Pod koniec listopada zachorował poważnie i zmarł w szpitalu międzyrzeckim 28 XI 1998 r.
Nabożeństwo pogrzebowe rozpoczęło się 30 listopada 1998 r., o godzinie 13, eksportą do kościoła św. Mikołaja w Międzyrzecu Podlaskim. Przewodniczył Ks. Biskup Henryk Tomasik, Sufragan Diecezji Siedleckiej, przy współudziale Księży Biskupów seniorów Jana Mazura i Wacława Skomoruchy oraz ponad 120 kapłanów z diecezji siedleckiej, drohiczyńskiej i obu warszawskich. Na początku Mszy św. koncelebrowanej ks. kanonik Michał Domański odczytał list kondolencyjny Ks. Biskupa Jana Wiktora Nowaka, Ordynariusza Siedleckiego. Homilię wygłosił Ks. Biskup Tomasik przedstawiając sylwetkę Zmarłego, zasłużonego kapłana na tle misterium miłosiernego Boga. Przed zakończeniem Mszy św. zabrał głos ks. kanonik Konstanty Kusyk, rektor Wyższego Seminarium Duchownego, podkreślając zasługi ks. Włodarczyka jako profesora tegoż seminarium. Następnie przemówił ks. prałat Franciszek Dudka, kanclerz Kurii Diecezjalnej Siedleckiej, w imieniu uczniów zmarłego księdza Profesora, wspominając walory wychowawcze i cytując jego wypowiedzi. Ks. infułat Jan Sobechowicz, jako dziekan z Sokołowa Podlaskiego (obecnie diecezja drohiczyńska), podziękował Zmarłemu za pracę w parafii Gródek, Ks. infułat Kazimierz Korszniewicz podzielił się swoimi przeżyciami ze współpracy z ks. Janem Włodarczykiem podczas 3-letniego wikariatu w Maciejowicach i sąsiedztwa w Międzyrzecu Podlaskim. Na koniec przemówił ks. kanonik Michał Domański, proboszcz parafii św. Mikołaja i dziekan międzyrzecki. Jako następca śp. Ks. Włodarczyka podziękował mu za 31-letnią pracę kapłańską w Międzyrzecu, biskupom i kapłanom za obecność, ofiarę Mszy św. i modlitwy, licznie zgromadzonym wiernym za modlitwy i Komunię św., udział w pogrzebie. Rodzinie Zmarłego złożył wyrazy współczucia.
Wyruszył kondukt na miejscowy cmentarz kilkudziesięciu kapłanów z biskupami i rzesza wiernych (w tym delegacja z parafii Maciejowice). Po odprawieniu rytualnych modłów złożono trumnę w wymurowanym grobowcu, który pokryły wieńce.
Niech odpoczywa w pokoju!
